สัตว์ลักษณะคล้ายพืช/เฟิร์น มักเกาะตามแนวปะการัง เสาสะพาน หรือเศษวัสดุลอยน้ำ หากสัมผัสโดนพิษจะแทรกเข้าผิวหนัง ทำให้เกิดอาการคัน ปวดแสบปวดร้อน

บางชนิดมีหนามหรือแง่แหลมคมยื่นออกมาซึ่งภายในมีพิษ หากเข้าไปสัมผัสอาจทำให้เกิดบาดแผล บวมแดง และเป็นผื่นคันได้

ไม่ใช่ปะการังแท้ แต่มีพิษรุนแรง สีเหลืองอ่อนหรือน้ำตาล หากสัมผัสจะเกิดรอยไหม้ บวมแดง และปวดแสบปวดร้อนอย่างมาก

บริเวณหนวดมีเข็มพิษ ทำให้คัน เป็นรอยไหม้ ปวดแสบปวดร้อน บางชนิดรุนแรงถึงขั้นจุก แน่นหน้าอก หายใจไม่ออก และอาจเสียชีวิตได้

ลำตัวอ่อนนุ่ม มีหนวดเรียงรายรอบปาก หากเผลอสัมผัสหนวดที่มีพิษจะเกิดผื่นแดง บวม มึนงง คลื่นไส้ อาเจียน ขึ้นอยู่กับภูมิต้านทานแต่ละคน

หนอนปล้องทะเลที่มีขนยาว เส้นแข็ง และหลุดง่าย เมื่อแทงเข้าสู่ผิวหนังจะทำให้เกิดอาการคันและระคายเคืองอย่างมาก

อาศัยตามโขดหิน เสาสะพาน เปลือกมีความแหลมคมมากคล้ายใบมีด มักบาดเท้าหรือขานักท่องเที่ยวที่เดินตามโขดหิน

นอกจากระวังก้ามหนีบแล้ว ปูบางชนิดหรือปูที่ไม่สด/มีแบคทีเรีย หากนำมาทานอาจทำให้ปากบวม ลิ้นชา ปวดท้อง ช็อก หรือท้องเดินอย่างรุนแรง

ไทยมี 2 ชนิด คือ แมงดาจาน (ทานได้) และ แมงดาถ้วย/เหรา (มีพิษร้ายแรง) พิษทนความร้อน ทานแล้วมึนงง ปากชา แขนขาอ่อนเปลี้ย และอาจเสียชีวิตได้

หนามเปราะและหักฝังในเนื้อได้ง่าย หากถูกตำจะปวด บวมแดง ชาประมาณ 4-6 ชม. หนามส่วนใหญ่จะย่อยสลายไปเองใน 24 ชม.

มีพิษร้ายแรงที่ไข่ ตับ ลำไส้ ผิวหนัง หากชำแหละไม่ถูกวิธีและทานเข้าไป จะทำให้ปากชา อาเจียน กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต และเสียชีวิตได้

หมกตัวตามพื้นทราย หากเผลอเหยียบจะถูกเงี่ยงที่โคนหางแทง พิษรุนแรงทำให้ปวดมาก ช็อก หมดสติ หรือรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิต